Agenda & Tips


De rechtvaardige stad

Simon Franke en Wouter Veldhuis zijn de eersten om toe te geven dat ‘de rechtvaardige stad’ lastig te definiëren is en bovendien nogal pretentieus. Toch kozen ze ervoor de term te handhaven waarmee ze medio vorig jaar begonnen aan hun verkenning van de vraag hoe de stedenbouw moet reageren op de economisering van de ruimte.

Niet alleen is de rechtvaardige stad een prikkelende term, die als vanzelf leidt tot debat – rechtvaardig voor wie? –, het dwingt stedenbouwers om na te denken over de manier waarop ze invulling geven aan hun vak. Zijn stedenbouwers alleen cultuurvolgend – u stelt de randvoorwaarden, wij ontwerpen daar de meest geschikte stad bij –, of is het hun taak om, net als vroeger, zelf ‘situaties’ te creëren. Aan het slot van hun essay Verkenning van de rechtvaardige stad stellen Franke en Veldhuis de retorische vraag: ‘Is het niet ook vakmanschap om onjuiste regels te bestrijden en zou de stedenbouw niet juist het voortouw moeten hebben in de publieke discussie over zo’n onderwerp?’